Zijn kunstenaars per definitie creatief?

Lucy heeft de tentoonstelling 'Kunst moet rollen' bezocht. 'Kunst moet rollen' laat zien welke mogelijkheden de kunstenaar heeft om zijn brood te verdienen. En of dat lukt.

Bij binnenkomst is een uitzendbureau opgezet, speciaal bedoeld voor kunstenaars, vormgevers en creatief ondernemers.

De jongedame van het uitzendbureau informeerde Lucy dat het bureau er niet toe dient om kunstenaars te helpen in de verkoop van hun werk. Kunstenaars die zich inschrijven bij het bureau worden ingezet (als alle plannen van de grond komen) in bedrijven om ‘mee te denken’ en te ‘brainstormen’.

Dit gegeven intrigeerde Lucy. De kunstenaar als wilde creatief die opschudding veroorzaakt in een bedrijf en die met zijn ‘out of the box denkmentaliteit’ lastige vraagstukken tackelt.
Maar is iedere kunstenaar hier wel toe in staat? Bovendien, is creatief denken voorbehouden aan mensen die een creatief beroep uitoefenen? Zou de secretaresse niet evengoed voor opschudding kunnen zorgen?

Lucy vond een mooie definitie van creatief denken in het boek ‘Creativiteit, HOE? ZO!’ van Igor Byttebier:

Creatief denken is het geheel van denkattitudes, denkvaardigheden, denktechnieken en denkprocessen die de kans op patroondoorbreking, het leggen van nieuwe verbindingen in onze hersenen vergroten.
 
Creativiteit is, in deze definitie, niet zozeer geworteld in het zichtbare ‘scheppende vermogen’ (definitie van Van Dale) maar meer in de mogendheid van iedere individu om zijn eigen denkpatronen te doorbereken.

Lucy vraagt zich af, zijn kunstenaars per definitie patroondoorbrekers?